تعارض بینه و ید (قواعد فقه)

تعارض بینه و ید ، به این معناست که با وجود آنکه ید اماره‌ای بر مالکیت است، اعتبار آن در برابر اماره‌ای قوی‌تر مانند: بینه ( شهادت شهود عادل ) خدشه‌پذیر می‌شود. در این حالت، اگر شهود بر خلاف ید، شخص دیگری را مالک معرفی کنند، ید اعتبار خود را از دست داده و قضاوت به نفع شهود صورت می‌گیرد. این امر نشان‌دهندۀ سلسله‌مراتب اعتبار امارات در فقه است که امارات قوی‌تر بر امارات ضعیف‌تر غلبه دارند.