دکترین
تعبد: تعبد در اندیشه و فرهنگ اسلامی
رویکرد معنوی قرآن به موضوع تعبد در عصر تدوین دانشهای اسلامی ناگزیر در قالب نظریههای پیچیده و فروعات متعدد علمی درآمده، و ساختار نسبتاً ساده و بسیط خود را از دست داده است. مقارن با این دوره، ورود اندیشههای فلسفی یونان و غیر آن به بحث تعارض عقل و دین دامن زد که به سرعت محور مجادلات کلامی ـ فلسفی قرار گرفت و حتی برتلقی فقهی از تعبد نیز تأثیر گذاشت؛ گویی تعبد باید الزاماً تهی از تعقل و در برابر آن باشد. . امکان فهم قرآن و تدبر و تعقل در آن نگاه حداکثری به امور تعبدی یا تعقلی و به تبع آن، اعطای ارزش اخلاقی و دینی بیشتر به هریک از این دو حوزه، هریک نشانگر استمرار هر دو رویکرد تعبدگرا و تعقلگرا در اندیشۀ اسلامی است.
منبع: ج۱، ص۲۶۷، قم، ۱۴۱۷ق · ج۷، ص۲۸۷، بیروت، ۱۹۸۰م · ج۱، ص۲۱۷-۲۱۸، به کوشش احمد محمد شاکر، قاهره، ۱۳۵۸ق/ ۱۹۳۹م · ص۳۹۹، به کوشش احمد محمد شاکر، قاهره، ۱۳۵۸ق/ ۱۹۳۹م · قاهره، ۱۹۹۶م · ج۱، ص۳-۵۷، به کوشش اسعردی، بیروت، دارالکتب العلمیه · ج۴، ص۳۰۱، به کوشش عجیل نشمی، بیروت، ۱۴۰۵ق · ج۱، ص۴۲۳، الهیات، به کوشش قنواتی و سعید زاید، قاهره، ۱۳۸۰ق/۱۹۶۰م · ج۲، ص۲۶۶، مشهد، ۱۴۱۲ق · به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۹۵۸م · ج۲۱، ص۳، بیروت، دارالمعرفه · ج۱، ص۳۱، به کوشش عبداللطیف کوه کمری، قم، ۱۴۰۳ق · ج۱، ص۳۷۰-۳۷۱، بیروت، دارالکتب العلمیه · ج۱، ص۴۰۶-۴۰۷، بیروت، ۱۹۹۳م · ج۱، ص۴۳۱، تهران، ۱۲۶۹ق · ص۲۱۱، ترجمۀ عبدالرحیم گواهی، تهران، ۱۳۷۷ش · جم، به کوشش محمدحامد فقی، بیروت، ۱۹۷۳م · ص ۱۸۸-۲۰۰، ترجمۀ عبدالرحیم گواهی، تهران، ۱۳۷۷ش · ج۱، ص۳۸۳، تهران، ۱۳۳۶ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
