دکترین
تعبد راسخان در علم: تعبد و قبول معارف قرآن
«راسخان در علم» و تعبد فوق علمی به قرآن : باید در برابر قرآن، همچون «راسخان در علم» بود که بی چون و چرا و با آرامش کامل به تمامی قرآن اعم از « محکم و متشابه » ایمان آوردهاند چه حقیقت آن را دریابند و چه در حجاب قرار گیرند، چرا که اینان ریشه در سرزمین علم دوانده، از آن تغذیه نموده، همچون درختانی تنومند به غلظت و استحکام رسیدهاند و در نتیجه بیش از هر کس دیگر به حجم عظیم مجهولات و ناچیزی علم بشری پی بردهاند. اینان براساس علم و معرفت عمیق و ریشه دارشان خدا را شناخته، عاشقانه به او رو آوردهاند و با کلامش مانوس گشتهاند و در این انس و رفاقت بارها و بارها به معراج رفته حضور حق را به چشم دل شهود کرده، از لذت دیدار جمالش سرمست گشتهاند، چرا که قرآن تجلی خدای رحمان و دریای بیکران علم خداست.
درک حجم عظیم مجهولات و ناچیزی علم بشر، در کنار چشیدن قطرهای از حقیقت قرآن، کافیست که کوههای سر به فلک کشیده علم بشری را در برابر حقایق قرآن به زانو درآورده، تسلیم نماید و در برابر حوزههای ناشناخته ی متشابهات قرآن به اعتراف به جهل و عجز کشاند تا که با اضطرار و ابراز بندگی، کشف حقیقتش را طلب نمایند و به عنایت حق به درک و شهود آن نایل آیند: «وما یعلم تاویله الا الله والراسخون فی العلم یقولون آمنا به کل من عند ربنا وما یذکر الا اولو الالباب ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هدیتنا وهب لنا من لدنک رحمة انک انت الوهاب».
و کسی تاویل متشابه را جز خدا نمیداند و ریشه داران در علم میگویند به قرآن ایمان آوردهایم چرا که هر یک از آنها (محکم و متشابه) از نزد پروردگارمان میباشد، و جز صاحبان عقل عاری از شهوت به آن متذکر نمیشوند، پروردگارا دلهایمان را منحرف ننما بعد از آنکه رهنمایمان کردی، و از پیشگاه خود، به ما رحمتی بی حد و حصر و غیرقابل وصف ـ بخش، چرا که فقط تو یگانه بخشندهای. در این حوزه رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) نیز مامور به تانی و عدم شتاب م.
ب. تا که وحی الهی پایان پذیرد و دریچهای از حقایق را بر او مکشوف گرداند: «و لا تعجل بالقرآن من قبل ان یقضی الیک وحیه و قل رب زدنی علما». (به قرآن ـ یا به قرائت ـ شتاب ننما قبل از آنکه وحی آن بسویت پایان پذیرد و بگو پروردگارا مرا از علم بیفزا). و این تعبدی است فوق علم که فقط «اولوا الالباب» به آن متذکر میشوند والا آنکه علمی ناقص و قلبی مبتلا به مرض دارد به خود مغرور شده به توضیح و تشریح آلوده ی متشابهات میپردازد و تعیین مصداق نموده فتنهای بپا میکند و خلقی را به گمراهی میکشاند: «...
فاما الذین فی قلوبهم زیغ فیتبعون ما تشابه منه ابتغاء الفتنة وابتغاء تاویله...» . پس کسانی که در دلهایشان مرضی مستقر گشته است پس به انگیزه ی طلب فتنه گری و آشوب و طلب تاویل متشابه، پیروی میکنند آنچه را که از قرآن مشتبه مینماید.
منبع: آل عمران/سوره۳، آیه۷-۸ · طه/سوره۲۰، آیه۱۱۴ · آل عمران/سوره۳، آیه۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
