تعدد ایادی بر مال واحد (قواعد فقه)

تعدد ایادی بر مال واحد ، در عرف و شرع ، به معنای مالکیت مشاعی صاحبان ید بر آن مال است و هر یک به قدر سهم خود مالک شناخته می‌شوند؛ این امر با بنای عقلا و واقعیات موجود در جامعه مبنی بر پذیرش تسلط بر سهم مشاع و جواز نقل و انتقال آن، سازگار است. در حالی که برخی معتقدند تعدد ایادی باعث تعارض و سقوط اعتبار ید می‌شود، اما ب. ت. ب. مفهوم استیلا و عرف، هر یک از صاحبان ید به قدر حصه خود در مال تحت ید مشترک، مالک شناخته می‌شوند. اشکال مبنی بر عدم عینیت کسر مشاع و عدم امکان تحقق ید بر آن، ب. ت. ب. بنای جامعه در پذیرش تسلط مالکانه بر سهم مشاع و جواز تصرف در آن، وارد نیست.