در صورتی که تصمیم دادورز بر عدم بازداشت مالی باشد، با این برداشت که مال معرفی شده جزء مستثنیات دین است و نیز در حالتی که پس از ایستادگی داد باخته، دادرس اجرا با پذیرش وصف مستثنیات دین مال وی را از قلمرو بازداشت خارج می نماید، ادباخته تنها می تواند به تصمیم دادورز اعتراض کند. اما دستور رفع بازداشت که از دادرس اجرا بنا به اعتراض داد باخته صادر می شود، دیگر قابلیت اعتراض از سوی دادبرده را ندارد. زیرا به موضوع رسیدگی شده و تصمیمی قضایی اتخاذ گردید و مناقشه بر سر شمول یا عدم شمول مقررات مستثنیات دین پایان یافته است.
در مواردی که شماری از افراد داد برده در پرونده هستند و تصمیم دادورز به عدم بازداشت مال را با مبنای مستثنیات دین بودن نادرست می پندارند، هر یک از ایشان می توانند شکایت خ. ر. ب. این تصمیم اقامه نمایند و دادورز تکلیف دارد شکایت را همراه با کلاسه اجرایی نزد دادرس اجرا تقدیم کند. رسیدگی به اعتراض برخی داد بردگان وابسته به هماهنگی و همراهی جمعی ایشان نیست. اما بر خلاف فرض پیشین با پذیرش اعتراض و صدور دستور بازداشت مال از سوی دادرس اجرا، دیگر دادبردگان که اعتراض ننمودند از این تصمیم سودمند میشوند.
زیرا به هر روی مال یا بخشی از آن یا مستثنیات دین است و یا نیست. با تشخیص مستثنیات دین بودن مال بر پایه شکایت و دلایل شکایت مطروح از سوی عده ای از دادبردگان و در نتیجه بررسی دادرس اجرا، فقدان نیاز دادباخته یا عدم تناسب مال با شأن عرفی او احراز گردید. با این وصف نمی توان نتیجه بدست آمده را با حق تنها دادبرده معترض پیوند زد و از اجرای اصل فراگیری دامنه بازداشت و برپایی موجبات تحقق اجرائیه خودداری ورزید.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
