تعریف و اقسام خسارت تأخیر تأدیه — خسارت تأخیر تأدیه به معنای مطالبه وجه

خسارت تأخیر تأدیه به معنای مطالبه وجه مازاد بر دین از مدیون، به سبب جبران خسارت ناشی از تأخیر و کاهش ارزش پول به دو قسم قراردادی و قانونی تقسیم میشود. خسارت تأخیر تأدیه قراردادی عبارت است از آنچه در تبصره ۱ ماده ۱۵ قانون عملیات بانکی بدون ربا پیش بینی شده و خسارت تأخیر تأدیه قانونی آن است که در تبصره الحاقی به ماده ۲ قانون صدور چک و ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مقرر شده است. در خسارت قراردادی طرفین مبلغی را ضمن عقد برای تخلف مدیون از پرداخت دین در سررسید مقرر تعیین می نمایند که در صورت تخلف از قرار روزانه یا ماهیانه باید آن را پرداخت نماید. این در حالی است که در خسارت قانونی، میزان خسارت بر اساس تغییر شاخص قیمت کالا و خدمات از تاریخ سررسید تا زمان پرداخت است. هر چند علی الظاهر به فرض صحت مطالبه خسارت تأخیر تأدیه این امکان برای مامی دیون وجود خواهد داشت، لکن در خسارت تاخیر نادیه قانونی، بین چک با سایر دیون شباهتها و تفاوت هایی وجود دارد که در ادامه به آنها پرداخته میشود. مبحث دوم شباهتهای چک با سایر دیون در خسارت تأخیر تأدیه قانونی ۱ هر دو منوط به عدم پرداخت است. در هر دو باید دین از نوع وجه رایج باشد. ۲. مبنای محاسبه در هر دو شاخص قیمت کالا و خدمات بر اساس نرخ اعلامی از سوی بانک مرکزی است. صدور حکم در هر دو منوط به مطالبه دارنده چک است. قابل ذکر است که با وجود مقررات متعددی که در مورد خسارت تأخیر تأدیه به تصویب رسیده، موضوع مشروعیت دریافت خسارت تأخیر تادیه همچنان مورد بحث و اختلاف نظر است.