شبیههای سایر امامان و پیامبران نیز کم وبیش از همین نوع لباس استفاده میکردند. بچه خوانها پیراهن عربی بلند و سیاه با سربند میپوشیدند. امرا و بزرگانِ اشقیا را اغلب با جُبه ترمه و عمامه شال رضایی یا شال کشمیری مجسم میکردند. جنگجویان هر دو طرف زره و کلاهخود داشتند. زیر زره، اشقیا قبای سرخ و اولیا قبای سفید میپوشیدند. شبیههای ارواح و جِنها نیز به همین منظور روبندههای نازک بر چهره میزدهاند.
منبع: یا، تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه، ج ۱، ص ۲۸۹ـ۲۹۰، تهران ۱۳۶۰ ش · یا، تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه، ج۱، ص ۲۸۹، تهران ۱۳۶۰ ش · ج۱، ص۲۷۶ـ۲۷۷، تهران ۱۳۷۴ ش · ج۱، ص۸۹، کاشان ۱۳۷۸ ش · ج۱، ص۷۶، در تعزیه: نیایش و نمایش در ایران، گردآورنده پیتر چلکووسکی، ج۱، ص۳۷۶، ترجمه داوود حاتمی، تهران ۱۳۶۷ ش · ج۱، ص۶۵، تهران ۱۳۶۲ ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
