تفاوت در هنگام تنظیم سند صورت اموال

نخستین تفاوت در رژیم اجرایی توصیف اموال منقول و غیر منقول مربوط به هنگام این قدام است. در صورت برداری از مال منقول موضوع توقیف برابر ماده ۶۷ ق.ا.ا.م دادورز باید پیش از اقدامات عملی در توصیف مبادرت به تعریف و توصیف آن در صورت اموال نماید. اما برابر ماده ۱۰۵ ق.ا.ا.م توصیف مال غیر منقول، پس از توقیف آن از سوی دادورز انجام می گیرد. اما ارزیابی، نگهداری و فروش مال غیر منقول که مهمترین اقدامات اجرایی است پس از نگارش صورت مال غیر منقول صورت می گیرد (مواد ۱۱۰-۱۱۳ ق.ا.ا. م). شمار محدود اموال غیر منقول نسبت به اموال منقول و ویژگی های پایدار اموال غیر منقول و همینطور ضریب نامتوازن احساس خطر در جابجایی و واگذاری دو نوع اموال شاید موجب ک گرو هیچی های تریه و حا صورت جلسه را اعضاء می کنند، اما پس از چندی همان اشخاص برغم سکوت و علم و فی مبادرت به امری ثابت می نماید. واکنش متفاوت اخیر می تواند اماره بر هم اندیشی و همدستی با ماده ۱۰۵ قام مانور الصور اجرا) پس از توقیف الموال فی مقول صورت اموال را تنظیم و نسخه ای از آن را به داد باخته با دیگران برای دور کردن مال از تیررس دادورز در هر دو نوع مال وجود دارد و مشخص نیست با اینکه قانونگذار در شکل کلی فرآیند توقیف ارزیابی، نگهداری و فروش آیین بیش و کم یکسان برای هر دو مال در نظر گرفته اما چرا صورت برداری از مال غیر منقول را بر خلاف مال منقول به بعد از توقیف موکول نموده است.