تفرقه: جایگاه تفرقه دینی در اجتماع

در قرآن کریم ، تفرقه دینی در کنار تفرقه اجتماعی نهی و نفی شده است و تفرّق در دین در برابر اقامه دین به کار رفته و عامل تفرقه گرایی مشرکان ، انس و عادت به مظاهر شرک دانسته شده است. خداوند پیامبر اسلام را به « استقامت » (بر راه راست ، ثابت ماندن) در تفرقه زدایی امر کرده است. همچنین، در ادامه آیه فطرت ، فرقه گرایی ‌ها و تفرقه انگیزی های مسلمانان را برابر با شرک ورزیدن و به صفوف مشرکان پیوستن اعلام می‌کند. در قرآن کریم، این عجب و خودپسندی ، که بر پایه آن هر فرقه و گروه به آنچه خود دارند خرسند و شادمان‌اند و باورها و پایبندی های فرقه های دیگر را ارج نمی‌نهند و به سخره می‌گیرند، سخت نکوهش شده است. در واقع، قرآن کریم تفرقه در دین را مطلقاً نفی می‌کند و حساب اهل تفرقه را از پیامبر اسلام جدا می‌سازد. منبع: شوری/سوره ۴۲، آیه ۱۳ · ذیل «قوم»، چاپ محمد سید کیلانی، بیروت · شوری/سوره ۴۲، آیه ۱۴-۱۵ · روم/سوره ۳۰، آیه ۳۰ · روم/سوره ۳۰، آیه ۳۱-۳۲ · مؤمنون/سوره ۲۳، آیه ۵۳ · انعام/سوره ۶، آیه ۱۵۹