تفصیل قرآن در نهج‌البلاغه: نهی از حسد

«و لا تتمنوا ما فضل الله به بعضکم علی بعض للرجال نصیب مما اکتسبوا و للنساء نصیب مما اکتسبن و سئلوا الله من فضله ان الله کان بکل شی ء علیما؛ آرزو مکنید چیزی را که به وسیله آن خدا شما را بر یکدیگر برتری داده است مردان را از آنچه کرده‌اند، بهره‌ای هست و زنان را از آنچه کرده‌اند، بهره‌ای هست. خدا را از کرمش سؤال کنید که خدا به همه چیز داناست.» «و لا تحاسدوا فان الحسد یاکل الایمان کما تاکل النار الحطب؛ بر یکدیگر حسد نبرید زیرا حسد ایمان را می‌خورد چنانکه آتش هیزم را می‌خورد.» «... و الحرص و الکبر و الحسد دواع الی التقحم فی الذنوب؛ ؛ و مانند آن بر پسر مادرش گردنکشی کرد، نباشید ـ مقصود قابیل است که از روی حسد برادر خود هابیل را کشت ـ که بر او تکبر نمود بدون آنکه خداوند در او برتری قرار داده باشد جز آنکه خودبینی ناشی از دشمنی حسد، به او روی آورد.» «صحة الجسد من قلة الحسد؛ درستی تن از کمی رشگ بردن است.» «العجب لغفلة الحساد عن سلامة الاجساد؛ شگفتا از غافل ماندن رشگ بران از سلامتی بدنهایشان.» منبع: نساء/سوره۴، آیه۳۲ · ص۶۷، خطبه۸۶ · امام علی (علیه‌السلام)، نهج البلاغه، حکمت ۳۷۳ · ص۱۹۵، خطبه۱۹۲ · ص۳۵۲، حکمت ۲۵۶ · ص۳۴۸، حکمت ۲۱۶