تقوا (اخلاق): تقوا در اصطلاح

۱) تقوا صفتی است که انسان را از گناه و نافرمانی خداوند متعال، باز می‌دارد و بر طاعت و بندگی او برمی‌انگیزد. به شخص متّصف به این صفت، متقی گفته می‌شود. ۲) در ادبیات معارف اسلامی به معنای حفظ خویشتن از مطلق محظورات است؛ اعم از محرمات و مکروهات . برخی ترک بعضی از مباحات را نیز در تحقق این معنا لازم دانسته‌اند ، چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه، وجه نام‌گذاری پرهیزگار به متّقی را، انجام ندادن برخی از مباحات به انگیزه پرهیز از حرام‌ها دانسته است. بر این اساس، عارفان افزون بر دوری از محرمات ، اجتناب از لذت‌های حلال دنیوی را در مراتبی از تقوا لازم شمرده اند. منبع: دائرة المعارف قرآن کریم ج۸، ص۴۴۶ · مفردات، ص۵۳۱ · مجمع البیان ج۱، ص۸۳ · المحیط الاعظم ج۱، ص۲۷۸