تلفن مورد نیاز مدیون

یک وسیله کاربردی و ضروری در زندگی امروزی تلفن است. این وسیله ارتباطی کاربردی فراتر از برقراری پیوند و بازتاب اطلاعات و وضع حال اشخاص با یکدیگر داشته و بهره از آن برای تامین آسایش روحی روانی و حتا حفظ شأن و منزلت ایشان ضروری و حتمی است. این وسیله در رفع نیازهای ضروری و عرفی اشخاص اهمیتی کمتر از وسیله کار و کتب و ابزار علمی ندارد. هر چند این وسیله را می توان بسته به شغل و حرفه شخص در قلمرو ابزار و وسایل کار جستجو نمود. برای نمونه شخصی که به حرفه آژانس تاکسیرانی مشغول است، یکی از مهمترین ابزار کار او تلفن در اختیار است. اهمیت این وسیله در زندگی امروزی از سوی قانونگذار ق.ن.ا.م.م درک شد و خلاء آشکار آن در ماده ۵۲۴ ق.آ.د.م به موجب بند (و) ماده ۲۴ ق.ن.ا.م.م برطرف شد.