تمکین (فقه): حکم خوداری زن از تمکین

زن، پس از عقد و پیش از دریافت مهر می‌تواند از تمکین خودداری کند، به شرط آنکه مهرش نقد و امتناع ، قبل از آمیزش باشد. چه زوج دستش باز و دارای ثروت باشد یا دستش بسته و خالی از مال باشد. البته زن در جایی که همه مهر یا بعضی از آن مدت‌دار است و قسمت حالّ آن را گرفته است، حق خودداری از تمکین‌ را ندارد.» برخی، توانایی شوهر در پرداخت مهر را نیز بر شرایط یادشده افزوده و گفته‌اند: اگر شوهر قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از تمکین ندارد. بر اصل حکم ، ادعای اجماع شده است؛ لیکن برخی آن را نپذیرفته و گفته‌اند: هر یک از زن و شوهر مکلّف به وظیفه خویش است؛ زن به تمکین و مرد به پرداخت مهر و هیچ‌کدام بر دیگری توقّف ندارد و هرکدام به وظیفه خود عمل نکند، مرتکب معصیت شده است. منبع: جواهر الکلام، ج۳۱، ص۴۱ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۲۲، کتاب النکاح، فصل فی المهر، مسالة۱۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · کتاب السرائر، ج۲، ص۵۹۲-۵۹۱ · الحدائق الناضرة، ج۲۴، ص۴۶۲-۴۶۰