تمیز خوانده از منظر شکل دادخواست

این که دعوا متوجه وی باشد یا خیر، او را خوانده می نامیم. در این شکل، مهم نیست که دعوا متوجه خوانده باشد یا خیر؛ همین اندازه که نام شخصی توسط خ. د. د. بیاید و در ردیف مربوط به خوانده در دادخواست جای بگیرد، شخص مزبور نام خوانده در دادخواست درج شده و در هنگام دادخواست در قید حیات باشد یا وجودی اعتباری داشته باشد. در این صورت ممیزی مدیر دفتر دادگاه برای احراز درج نام خوانده در دادخواست کافی است. از حیث حیات و موجودیت خوانده نیز مقررات مربوط بررسی ویژه ای را نمی طلبد. وظیفه مدیر دفتر تا همین جاست که ببیند شخصی با نام مشخص به عنوان خوانده در دادخواست تعیین و مشخص شده است یا خیر. اگر نام مزبور درج شده باشد دادخواست از این حیث اشکالی ندارد. در غیر این صورت، موضوع از جهات توقیف دادخواست تلقی و مستلزم صدور و ارسال اخطار رفع نقص از دادخواست به شرح مقرر در ماده ۵۴ ق.آ.د.م است. ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. این که دعوا متوجه وی باشد یا خیر، او را خوانده می نامیم. در این شکل، مهم نیست که دعوا متوجه خوانده باشد یا خیر؛ همین اندازه که نام شخصی توسط خ. د. د. بیاید و در ردیف مربوط به خوانده در دادخواست جای بگیرد، شخص مزبور نام خوانده در دادخواست درج شده و در هنگام دادخواست در قید حیات باشد یا وجودی اعتباری داشته باشد. در این صورت ممیزی مدیر دفتر دادگاه برای احراز درج نام خوانده در دادخواست کافی است. از حیث حیات و موجودیت خوانده نیز مقررات مربوط بررسی ویژه ای را نمی طلبد. وظیفه مدیر دفتر تا همین جاست که ببیند شخصی با نام مشخص به عنوان خوانده در دادخواست تعیین و مشخص شده است یا خیر. اگر نام مزبور درج شده باشد دادخواست از این حیث اشکالی ندارد. در غیر این صورت، موضوع از جهات توقیف دادخواست تلقی و مستلزم صدور و ارسال اخطار رفع نقص از دادخواست به شرح مقرر در ماده ۵۴ ق.آ.د.م است. باشد، می توان چنین شخصی را خوانده نامید خواه دعوا متوجه وی باشد خواه نباشد. به ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. باشد، می توان چنین شخصی را خوانده نامید خواه دعوا متوجه وی باشد خواه نباشد. به باشد، می توان چنین شخصی را خوانده نامید خواه دعوا متوجه وی باشد خواه نباشد. به با به کار بردن واژگانی نظیر خوانده»، متضمن این معنی است که مرجع وضع قانون نیز با به کار بردن واژگانی نظیر خوانده»، متضمن این معنی است که مرجع وضع قانون نیز طرفیت خوانده مزبور در ماهیت امر ادامه می دهد که احراز نماید دعوا متوجة او است. ق.آ.د. م)، تنها تفاوت در آن است که نسبت به خواهان، او باید ذینفع دعوا باشد تا بتوان دعوا را در ماهیت قضیه تعقیب نمود و دادرسی را به طور ماهوی انجام داد. قانونی اعلام میدارد در مورد این ماده و سایر مواردی که به موجب حکم دادگاه باید وجوهی به طور مستمر از م. ع. وصول شود یک بار تقاضای صدور اجرائیه کافی است و عملیات اجرایی مادام که دستور دیگری از دادگاه صادر نشده باشد ادامه می یابد.».