تهاتر (فقه): معنای اصطلاحی

در اصطلاح فقیهان اهل سنّت ، تهاتر به همان معنای تکذیب کردن هر یک از دو گواه، دیگری را (تهاتر البیّنتین) به کار رفته است ۲. ۱ - ارتباط با لغت این معنای اصطلاحی، با معنای لغوی بی ارتباط نیست، زیرا هرگاه شرایط تهاتر موجود باشد، هر یک از دو دین در مقابل دیگری ساقط می‌شود و یکدیگر را نفی می‌کنند. ثانیاً شرط اساسی تهاتر، یکسان بودن دو دین است اما این امر در تقاص شرط نیست و شرط اصلی آن انکار و خودداری مدیون از پرداخت دین خویش است. ثالثاً تهاتر معمولاً به طور قهری صورت می‌گیرد ولی در تقاص، طلبکار حق خود را از اموال مدیون که در دسترس اوست، استیفا می‌کند. منبع: ج۱۷، ص۴۱، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶ · ج۱، ص۲۷۸، تهران ۱۳۷۶ ش · ج۸، ص۴۸۱، قم ۱۴۱۳۱۴۱۹