اسلام از طرفی تهمت را حرام دانسته و از مؤمنان خواسته تا از سوءظن به یکدیگر اجتناب ورزند و در صورت پیدایش سوءظن به آن اعتنا نکنند و ترتیب اثر ندهند بلکه گفتار و کردار مؤمن را بر صحت و خوبی حمل نمایند و از طرف دیگر به مؤمنان دستور داده تا خود را در معرض تهمت قرار ندهند و از گفتن سخنان و اعمالی که موجب سوءظن میشود پرهیز کنند تا مورد تهمت و افترا قرار نگیرند. چنانکه امیر مؤمنان (علیهالسّلام) فرمود: «من عرض نفسه للتهمة فلا یلومن من اساء به الظن؛ کسی که خود را در معرض تهمت قرار دهد نباید کسی را که به او بد گمان میشود ملامت و نکوهش کند.» همچنین امام صادق (علیهالسّلام) فرمود: «من دخل موضعاً من مواضع التهمه فاتهم فلا یلومن الانفسه؛ و نیز پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) فرمود: «اتقوا من مواضع التهمه؛
منبع: امالی، م۵۰، ص۳۰۴ · وسائلالشیعه، ج۱۲، ص۳۶ · وسائلالشیعه، ج۸، ص۴۲۳
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
