توافق دو سوی اجرا نسبت به زرع و محصول

طرفین اجرا می توانند چه آنکه در حکم دادگاه راجع به زرع موجود در محل تعیین تکلیف شده باشد و چه آنکه حکم موضوع اجرا صراحتی از این حیث نداشته باشد، راجع به به محصول موجود، خود تصمیم مشترک اتخاذ کنند. توافق و برنامه مشترک طرفین اجرا قدرت چیرگی بر حکم دادگاه و نیروی الزام آوری برای دادورز دارد (ماده ۴۰ ق.ا.ا.م این توافق میتواند دایر بر دریافت بهای محصول و چشم پوشی از آن و یا بذل و بخشش محصول به صاحب زمین و یا بقای محصول تا چند ماه آینده و سپس برداشت آن از سوی داد باخته باشد. همچنین ممکن است داد باخته به میل خویش حاضر باشد محصول را در اختیار صاحب ملک قرار دهد و ضمن خلع ید از ملک از محصول موجود نیز چشم پوشی نماید. به ویژه چنانچه میزان اجرت محل در دوره بقای زرع برابر نظر کارشناس را سنگین دیده و با ارزش محصول نابرابر ارزیابی کند. توافق دو طرف دور از ذهن نیست به خصوص ب. ت. ب. اهرم فشاری که در ماده ۴۸ ق.ا.ا.م وجود دارد، مبنی بر دریافت اجرت المثل ایام بقای محصول تا هنگام روییدن آن و همنیطور اهرم فشار قویتر در مورد ملک موضوع تصرف عدوانی برابر ماده ۱۶۵ ق.آ.د.م که درخواست معدوم ساختن زرع را به عنوان آخرین گزینه در اختیار مالک زمین قرار داده است.