توسل در قرآن: جواز توسل

از دیدگاه قرآن تقرّب به خدای متعالی با وسایل گوناگون، امکان پذیر است؛ از جمله با اسمای حسنای الهی که در آیه ۱۸۰ سوره اعراف به خواندن خداوند به وسیله آن‌ها فرمان داده شده: «والله الاَسماءُ الحُسنی فادعوهُ بِها» و در دعاهای پرشماری که از اولیای الهی نقل گشته به آن عمل شده است ؛ چنان که در آیه ۱۶ آل عمران ایمان وسیله درخواست بخشش گناهان از زبان مؤمنان معرفی شده: «اَلَّذینَ یَقولونَ رَبَّنا اِنَّنا ءامَنّا فَاغفِر لَنا ذُنوبَنا» و در آیه ۱۰ سوره حشر درخواست ایشان مبنی بر بخشش برادران ایمانی خود نیز گزارش شده است: «یَقولونَ رَبَّنَا اغفِر لَنا ولِاِخونِنَا الَّذینَ سَبَقونا بِالایمنِ». ۶. ۱ - توسل به صالحین با این حال در میان اقسام گوناگون توسل جواز یک قسم، مورد اختلاف و گفت و گو است و آن وسیله قرار دادن انسان‌های صالح در پیشگاه خداوند برای دستیابی به حاجات است که برخی به سبب توهّم تنافی با توحید ، آن را جایز ندانسته اند؛ ولی این قسم نیز هرگز با توحید منافی نبوده، عقل و نقل بر جواز آن حکم می‌کنند ، زیرا توسل به آن‌ها ب. ت. ب. این حقیقت است که آن‌ها آیات الهی هستند و آنچه دارند از ناحیه خداست و هیچ‌کس جز خدا ذاتا خالق ، رازق و مالک سود و زیان چیزی نیست : «والَّذی هُوَ یُطعِمُنی و یَسقین». در این صورت طلب حاجت فقط از خداست؛ منبع: الزیارة والتوسل، ص۱۲۲ · ج۳، ص۷۲۳ · آل عمران/سوره۳، آیه۱۶ · نمونه، ج۴، ص۳۶۶ · نمونه، ج۷، ص۴۵ · شعراء/سوره۲۶، آیه۷۹ · تفسیر موضوعی، ج۲، ص۵۹۶ · کشف الارتیاب، ص۲۵۴ · شفاء السقام، ص۳۱۴ · آل عمران/سوره۳، آیه۴۵ · اسراء/سوره۱۷، آیه۷۹ · ضحی/سوره۹۳، آیه۵ · مناظرات فی العقائد والاحکام، ج۲، ص۲۳-۲۶ · تفسیر موضوعی، ج۲، ص۵۹۶، «توحید در قرآن» · مائده/سوره۵، آیه۳۵ · آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۹ · شهید اول، المزار، ص۳ · اعانة الطالبین، ج۲، ص۳۵۴ · اعانة الطالبین، ج۲، ص۳۵۶