توصلی: نکته

مراد از تقربی، واجباتی هستند که مشروط به قصد قربت‌اند و خود بر دو دسته اند: یکی واجباتی که عنوان عبادت و عبودیت (یا اصطلاحاً « پرستش » در زبان فارسی) بر آن‌ها صدق می‌کند، مانند نماز و حج ؛ دیگری واجباتی که هر چند اطاعت به شمار می‌آیند، مصداق عبادت نیستند، مانند خمس و زکات . ایشان اصطلاح تعبدی را صرفاً به نوع اول اطلاق می‌کند. در نقد این نظر گفته‌اند این تقسیم در صورتی درست است که عبادت در زبان عربی دقیقاً معادل پرستش در زبان فارسی باشد ولی عبادت اعم از پرستش است. منبع: ج۱، ص۲۵۸ـ۲۵۹، مناهج الوصول، تهران ۱۴۱۵ · ج۱، ص۱۱۱ـ ۱۱۲، تقریرات درس روح اللّه خمینی، (قم ۱۴۱۰) · ج۱، ص۳۴۹، تقریرات درس آیة اللّه سبحانی، قم ۱۴۱۸