توضیح انکه مطابق ماده ۲۲۰ قانون تجارت

توضیح انکه مطابق ماده ۲۲۰ قانون تجارت، هر شرکتی که به امور تجارتی مندرج در ماده ۲ قانون تجارت اشتغال دارد، باید خود را در قالب یکی از انواع شرکت های پیش بینی شده در قانون تجارت درآورد در غیر اینصورت در حکم شرکت تضامنی محسوب می شود و در نتیجه شرکا بابت بدهی شرکت مسئولیت تضامنی خواهند داشت؛ بنابراین ثبت شرکت هایی که شرکا در آن مسئولیت محدود دارند باعث میشود که شرکا از حکم ماده ۲۲۰ خارج شوند؛ منتها باید توجه داشت که ماده ۲۲۰ قانون تجارت ثبت زودهنگام شرکت را توجیه نمی کند و صرفنظر از اینکه ماده ۲۲۰ چندان در عمل اجرا نمی شود، زمانی در دسر ساز است که حجم فعالیت شرکت گسترده شود؛ بنابراین شرکت را باید به هنگام ثبت نمود نه زود هنگام نه دیر هنگام نسبت به اموال شرکت تجاری ندارد؛ ثالثاً برخی از اموال قابلیت ثبت به صورت مشترک و مشاع را ندارند؛ به عنوان مثال دامنه یک سایت به لحاظ فنی تنها به نام یک شخص قابل ثبت است، به همین دلیل اگر شرکت تجاری ثبت نشده باشد الزاماً دامنه تنها می تواند به نام یکی از شرکا ثبت شود که طبیعتاً برای سایر شر کا متضمن ریسک است زیرا مالکیت دامنه در اختیار وی بوده و ممکن است آن را به شخص دیگری واگذار نماید و پیگیری این موضوع در مراجع رسمی کار دشواری است زیرا آنها همان شخصی که دامنه به نام وی ثبت شده است را اصولاً مالک تلقی می کنند اما با تأسیس شرکت میتوان تمام اموال مشترک را به این شرکت منتقل نموده و با سازو کارهای شرکتی آنها را اداره نمود؛ بحث اخیر در خصوص مجوز فعالیت هم صادق است که تا پیش از ثبت شرکت، عموماً به به نام یکی از شرکا است؛ همچنین در صورت تأسیس شرکت تجاری فوت یکی از شرکا اصولاً تاثیری بر دوام شرکت نداشته و اخلالی در فرایند اداره آن ایجاد نمی کند؛ همین مزایا سبب شده است که در بازار فعالیت در قالب شرکت تجاری از اعتبار بیشتری برخوردار شده و اساساً شرط اعطای برخی تسهیلات یا شرکت در مناقصات صرفاً به اشخاص حقوقی اختصاص یابد؛ بنابراین می توان به طور خلاصه گفت که مصون بودن اموال شرکا از توقیف اداره راحت تر و دوام بیشتر شراکت کسب اعتبار بیشتر و امکان شرکت در مناقصات دولتی یا تحصیل برخی امتیازات نظیر دانش بنیان شدن که مقدمه آن ثبت شرکت است) و دریافت راحت تر تسهیلات بانکی از جمله مزایای تأسیس و ثبت شرکت تجاری است.