تولی (کلام): ولایت در ادله نقلی شیعه

ادله و مستندات شیعه در این طرز تلقی از موضوع ولایت و به تبع آن تولّی، برخی آیات قرآن کریم و احادیث فراوانی از رسول خداست که در متون حدیثی و تفسیری و کلامی شیعی و احیاناً اهل سنّت درج و دقیقاً بررسی شده است. از نظر وی مراد از «ولی» در این آیه، متولّی و کسی است که تدبیر امور به دست اوست و فرمان بردن از وی واجب است. همچنین وی ، با استفاده از احادیث عامه و خاصه ، اثبات کرده که مراد از «الذین امنوا» در این آیه، نه عموم مؤمنین، که تنها حضرت علی علیه‌السلام است. علاوه بر این، در حدیثی آمده است که مراد از ولیّ در این آیه، همه امامان‌اند. ۵. ۲ - حدیث غدیر در بسیاری از احادیث پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه، از جمله حدیث معروف غدیر نیز، علی علیه‌السلام به عنوان جانشین پیامبر صلوات‌الله‌علیه، معرفی شده و از مردم خواسته شده که ولایت وی را چونان ولایت پیامبر صلوات‌الله‌علیه بپذیرند. واژه «مولی'» که در این حدیث به کار رفته به همان معنای «ولیّ» است که در آیه ولایت، یاد شده است. همچنین از نظر وی أولی' افاده کننده معنای امامت است، زیرا در مورد کسی به کار می‌رود که تدبیر امری را بر عهده دارد. بدین گونه علمای شیعه، بر اساس ادله متعدد، به ویژه ادله نقلی ، به اثبات ولایت ائمه و حق تصرف مشروع آن‌ها در امور دینی و دنیوی بندگان پرداخته‌اند. منبع: اخلاق محتشمی، ج۱، جزء۲، ص۱۰ · مائده/سوره۵، آیه۵۵ · اخلاق محتشمی، ج۱، جزء۲، ص۱۸ · اخلاق محتشمی، ج۱، جزء۲، ص۱۷ـ ۱۸ · بحارالانوار، ج۳۵، ص۲۰۶ · بحارالانوار، ج۳۷، ص۱۰۸۲۵۳ · اخلاق محتشمی، ج۱، جزء۲، ص۱۷۹ · اخلاق محتشمی، ج۱، جزء۲، ص۱۷۵ـ ۱۸۵ · اخلاق محتشمی، ج۱، جزء۲، ص۱۸۵