توهین نسبت به مامورین اجرا — اینکه قانونگذار مامور اجرا را برای پیشبرد

اشخاص مورد حمایت در ماده ۶۰۹ ق.م. به قید حصر مأمورین دولتی هستند آن هم دسته ای از مأمورین دولتی که متصدی اعمال حاکمیتی دولت باشند و نه اعمال تصدی آن و منظور از اعمال حاکمیتی اعمالی است که دولت از حیث برخورداری از قدرت عمومی و در راستای اعمال قدرت مزبور انجام میدهد. اینکه قانونگذار مامور اجرا را برای پیشبرد ادعای کیفری برابر ماده ۱۶ ق.ا.ا.م ناچار به دریافت امضاء و تایید شهود نموده، جای نقد جدی است. فرض بر درستی گزارش مامور است و این گزارش خود سند رسمی است. منطقی نیست مامور را وادار نماییم تا در رویارویی با اهانت و هنجار گریزی افراد درگیر در اجرا دست نیاز و مدد به سوی گواهان دراز نماید. از جمع دو ماده ۱۶ ق.ا.ا.م و ۶۹ ق.م. نکات ذیل بدست می آید؛ نخست اینکه توهین نسبت به مأمور اجرا همچون سایر مأمورین دولتی با توهین ساده به شهروندان عادی که مشمول مجازات سبک تر پرداخت جزای نقدی موضوع ماده ۶۰۸ ق.م..) است متفاوت م. ب.. دوم اینکه به جهت یاد شده توهین به مأمور اجرا جرم غیر قابل گذشت بوده و رضایت و انصراف مأمور نسبت به متهم و ادامه تعقیب وی، تنها موجب تخفیف مجازات متهم میشود و باعث موقوفی تعقیب وی نخواهد شد. سوم اینکه برخلاف ماده ۶۰۹ ق.م. در ماده ۱۶ ق.م. فقط به توهین حین انجام وظیفه اشاره شد و توهین به سبب انجام وظیفه مشمول حکم اخیر قرار نگرفته، حال آنکه تمایزی در این دو جهت وجود نداشته و توهین به سبب انجام وظایف اجرایی هم می بایستی مشمول مجازات مقرر در ماده ۶۰۹ باشد. - میر محمد صادقی دکتر حسین حقوق کیفری اختصاصی، جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی نشر میزان چاپ اول، ۱۳۸۰ ، ص ۱۷۱. - رف: ماده ۱۱ قانون کاهش مجازات های حبس تعزیری مصوب ۱۳۹۹/۰۲/۲۳.