تکلّم بنفسه امری مباح است؛ لیکن به سبب عروض حالاتی، احکام دیگری مییابد. ۱.
۱ - تکلّم حرام سخن گفتن در اثنای خطبه نماز جمعه بنابر مشهور ، حرام است. و احتیاط بهتر برای امام (جمعه) آن است که در بین خطبه چیزی که مربوط به خطبه نیست نگوید. و حرفزدن بعد از دو خطبه تا واردشدن به نماز اشکال ندارد. و سزاوار است که خطیب «از چیزهایی که موجب بیارزش شدن او و حرفهایش میشود، حتی از زیاد حرفزدن و شوخیکردن و حرفهای بیفایده اجتناب نماید.» برخی تکلّم بین اقامه و بعد از اقامه و نیز در نماز جماعت برای نمازگزاران بعد از شنیدن "قَدْ قامَتِ الصَّلاة "را حرام دانستهاند. البتّه تکلّم به کلام مرتبط با نماز مانند تقدیم امام و تسویه صفوف را از حکم یادشده استثنا کرده و آن را جایز دانستهاند. ۱.
۲ - تکلّم مکروه سخن گفتن در موارد زیر مکروه است: هنگام تخلّی ، در تشییع جنازه ، نزد محتضر افزون بر مقدار نیاز ، در اثنای استخاره ، نسبت به امور دنیوی در مسجد ، بین نافلههای مغرب ، در اثنای اذان و بنابر مشهور بین اقامه و بعد از اقامه و نیز برای نمازگزاران در نماز جماعت بعد از شنیدن"قَدْ قامَتِ الصَّلاة"، در اثنای خطبه جمعه بنابر قولی، در حال سعی ، در حال شنیدن قرآن ، هنگام طواف و آمیزش ، پرگویی ، تکلّم با زنان در غیر موارد ضروری ، سخن گفتن زن با غیر محارم جز به مقدار نیاز.
منبع: الحدائقالناضرة، ج۱۰، ص۹۶ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۲۴۶، کتاب الصلاة، القول فی شرائط صلاة الجمعة، مسالة۱۴ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۲۴۷، کتاب الصلاة، القول فی شرائط صلاة الجمعة، مسالة۱۴ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۶۳۳، کتاب الدیات، المقصد الثانی فی الجنایة علی المنافع، الثامن · جواهر الکلام، ج۹، ص۱۰۰-۹۸ · جواهر الکلام، ج۲، ص۷۳ · العروة الوثقی، ج۱، ص۴۱۹ · العروة الوثقی، ج۱، ص۳۷۶ · جواهر الکلام، ج۱۲، ص۱۶۲ · العروة الوثقی، ج۱، ص۶۰۰ · جواهر الکلام، ج۷، ص۲۴ · الحدائق الناضرة، ج۷، ص۴۲۷ · جواهر الکلام، ج۱۱، ص۲۹۵-۲۹۲ · الأشباه و النظائر، ص۴۴-۴۳ · جواهرالکلام، ج۱۹، ص۳۶۹ · جواهرالکلام، ج۲۹، ص۶۰ · وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۱۹۶ · وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۱۹۷ · جواهر الکلام، ج۲۹، ص۹۹
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
