ثابت است که قرارداد داوری باید مبتنی باشد بر نوشته ای که به امضای طرفین قرارداد سپس ایشان دلایلی را بر این امر ذکر میکند که بر اساس استنباط از موادی از قانون است. همچنین اشاره دارند که قانون آیین دادرسی مدنی، مخصوصاً مقررات مربوط به داوری آن از قانون فرانسه ترجمه شده است. در قانون آن کشور هم لزوم وجود سندی که مبین انعقاد قرارداد داوری باشد شرط دانسته شده است.
برخی دیگر به صراحت گفته اند: توافق مزبور ممکن است ... حتی به صورت شفاهی واقع شود ۱۲۱ البته ایشان در جایی دیگر سخنی دارند که لزوم کتبی بودن سند توافق را به ذهن متبادر میکند: اصطلاح موافقتنامه داوری این معنا را می رساند که توافق همواره باید به صورت کتبی باشد. ۱۲۲ به باور نویسنده نمیتوان شرط کتبی بودن یا تشریفات دیگری را برای داوری لازم دانست؛ زیرا اصل رضایی بودن عقود مانعی برای اعمال خود نمی بیند و تصریح برخی از مواد قانون به موافقتنامه» یا «سند کتبی» ناظر به غالب امور است نه شرط تحقق ۱۱۹ فخاری دکتر امیر حسین داوری ابزاری جهت سوء استفاده، ص ۱۲۰ ۱۲۰ همان، ص ۱۲۲ استدلال دیگر ایشان بر اساس بند ۱ ماده ۴۸۱ قانون این است که وقتی فسخ قرارداد داوری کتباً امکان پذیر است، مسلماً انعقاد آن نیز به صورت کتبی قابل تحقق است. همان، ص ۱۲۱ به نظر نمی رسد که ملازمه ای عقلی منطقی یا عرفی بین انحلال و انعقاد قرارداد وجود داشته باشد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
