جالب تر این که هر چند آیین نامه مزبور در سال ۱۳۸۰

جالب تر این که هر چند آیین نامه مزبور در سال ۱۳۸۰ مورد بازبینی کلی قرار گرفته و اصلاحات فراوانی در آن اعمال شده اما این موضوع همچنان مورد اعتناء قرار نگرفته است. نگاهی به متن ماده ۱۲ قانون ثبت پیش از اصلاحات سال ۱۳۲۲ به ویژه بخش های ابتدایی و میانی آن این نظریه را تأیید می کند. ماده ۱۲ مصوب ۱۳۱۰ مقرر میداشت هر ملکی که نسبت به آن اظهارنامه داده نشده باشد، در ضمن اعلان نوبتی مذکور در ماده ۱۱ قانون ثبت به عنوان مجهول المالک اعلان خواهد شد. ولی تا ده سال از تاریخ انتشار اولین اعلان نوبتی اشخاصی که مطابق ماده ۱۱ حق تقاضای ثبت دارند، می توانند نسبت به آن ملک تقاضای ثبت نمایند. اعلان نوبتی این قبیل اشخاص آنچه تا اول فروردین ماه هر سال می رسد، در آخر فروردین ماه و آنچه تا اول مهرماه داده شود در آخر مهرماه همان سال به طریق مذکور در قسمت اخیر ماده ۱۱ انتشار خواهد یافت. اگر تا انقضای ده سال مذکور در فوق هیچ کس تقاضای ثبت ملکی را که مجهول المالک اعلان شده ننماید اداره ثبت به تقاضای مدعی العموم بدایت محل مطابق قسمت اخیر ماده ۱۱ ملک را به اسم دولت اعلان کرده و به موجب مقررات این قانون سند مالکیت صادر خواهد نمود تا قیمت یا منافع آن مطابق قانون مدنی به مصارف خیریه برسد. نمونه سوم ناسازگاری و ناهماهنگی در ماده ۵۱ آیین نامه قانون ثبت دیده می شود. ماده مذکور که مانند ماده ۴۷ همان آیین نامه مصوب ۱۳۱۷ و از نظر زمان تصویب مقدم بر تاریخ اصلاح ماده ۱۲ قانون ثبت در سال ۱۳۲۲ است، می گوید پس از انتشار آگهی نوبتی نامبرده در ماده ۱۱، شماره هایی که تمام یا قسمتی از آن مجهول المالک مانده باید فوراً در دفتر املاک مجهول المالک وارد شده و اظهارنامه هایی که بعداً داده می شود در ستون مربوط به هر شش ماه یادداشت و مطابق آن در آگهی های نوبتی شش ماهه آگهی شود ... حال آن که: