جریره: معنا

در لغت جریره به معناى جنایت و گناه است . و مراد از آن در کلمات فقها جنایت خطایى است که موجب ثبوت دیه بر عاقله مى‌شود. جَریره، واژه‌ای که به شکل ترکیب «ولاء ضمان جریره» به کار رفته، و در اصطلاحی فقهی نوعی ارتباط بین دو نفر از طریق عقد است. در منابع اهل سنت اصطلاح «ولاء موالات» به همین معنا به کار رفته است. اثر شرعی عقد ولاء، لزوم پرداخت دیه (عقل) و ارث بردن یکی از متعاقدان یا هر دوی آن‌ها از دیگری است. از نظر اشتقاق، ریشۀ «ج رر» در زبان عربی به معنای کشیدن و گستردن چیزی است، و از همین‌جا ست که واژۀ جریره به معنای جنایت و گناه به کار رفته است، زیرا گویی گناه چیزی است که شخص به سوی خود می‌کشد. گفتنی است بر اساس قاعدۀ شخصی بودن مجازات‌ها، در پاره‌ای از احادیث ، مسئولیت فرد در مقابل جریرۀ دیگری نفی شده است. منبع: مجمع البحرین، ج۱، ص۳۶۱ · معجم مقاییس اللغة، ذیل جر، به کوشش عبدالسلام محمد هارون، مکتب الاعلام الاسلامی، ۱۴۰۴ق · ج۲، ص۵۵۸، بیروت، دارالکتاب العربی · السنن، ج۲، ص۳۶۴، به کوشش سعید محمد لحام، بیروت، ۱۴۱۰ق/ ۱۹۹۰م