حضرت، در تشییع جنازهی برخی دوستداران مخلص خود، شرکت میکند. در آنجا به دو نفر از اصحاب حضرت حجت، (ارواحنافداه)، برخورد کردم. آنان به من گفتند: «امام زمان (علیهالسّلام) در مسجد امام حسن عسکری (علیهالسّلام) تشریف دارند، برو آقا را ملاقات کن.» با عجله، خودم را به مسجد امام حسن عسکری (علیهالسّلام) رساندم و وارد مسجد شدم. در آن هنگام اذان ظهر را گفته بودند. من، متوجه شدم که حضرت، با سی نفر از اصحاب، مشغول نماز هستند. اقتدا کردم. بعد از نماز، حضرت فرمودند: «ما، از همین جا تشییع میکنیم...» . حال عجیبی به من دست داد و از جای برخاستم و به دنبال آن نور ، به در آن خانه رفتم. خانهی کوچک و فقیرانهای بود که از درون آن، نور عجیبی میتابید. در زدم. وقتی در را باز کردند، مشاهده کردم که حضرت ولی عصر امام زمان (علیه السّلام)، در یکی از اتاقهای آن خانه، تشریف دارند و در آن اتاق، جنازهای را مشاهده کردم که پارچهای سفید روی آن کشیده بودند. وقتی که من وارد شدم و اشک ریزان سلام کردم، حضرت، به من فرمودند: «چرا این گونه به دنبال من میگردی و این رنجها را متحمل میشوی؟!
منبع: شیفتگان حضرت مهدی عجّلاللهفرجهالشریف، ج۲، ص۱۳۷ · شیفتگان حضرت مهدی عجّلاللهفرجهالشریف، ج۳، ص۱۵۸
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
