جمعه (قرآن): اذان در جمعه

گفتن اذان در روز جمعه و برای نماز آن، سنتی پسندیده است. یـایها الذین ءامنوا اذا نودی للصلوة من یوم الجمعة فاسعوا الی ذکر الله وذروا البیع ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون (اى کسانى که ایمان آورده‌اید چون براى نماز جمعه ندا در داده شد به سوى ذکر خدا بشتابید و داد و ستد را واگذارید اگر بدانید این براى شما بهتر است.) مقصود از «نودی» اذان برای نماز جمعه است. ««نُودِى» از ماده «نداء» به معنى «بانگ برآوردن» است، و در اینجا به معنى «اذان» است؛ زیرا در اسلام، ندائى براى نماز، جز اذان نداریم... «هنگامى که مردم را به سوى نماز مى‌خوانید (و اذان مى‌گوئید) آن را به مسخره و بازى مى‌گیرند، این به خاطر آن است که آنها قومى هستند بى‌عقل». به این ترتیب، هنگامى که صداى اذان «نماز جمعه» بلند مى‌شود، مردم موظفند کسب و کار را رها کرده، به سوى نماز، که مهم‌ترین یاد خدا است، بشتابند.» منبع: جمعه/سوره۶۲، آیه۹ · ج، ص۴۳۴ · ج۲۴، ص۱۳۸