دکترین
جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی اشخاص که میزان دیه آنها نصف دیه
جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی اشخاص که میزان دیه آنها نصف دیه کامل یا بیش از آن است، قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور است. برابر تفسیری که هیأت عمومی دیوان عالی کشور از مستند قانونی یاد شده به دست داده اگر صدمات عمدی وارده از سوی یک شخص نسبت به دیگری متعدد باشد و جمع دیات متعلقه برای صدمات مزبور به میزان باشد، رای دادگاه را باید فرجام پذیر شمرد. از این رای نیز بر می آید که صدمات عمدی وارده به یک شخص برآمده از یک یا چند فعل در یک رخداد است و بنابراین نمی توان به اعتبار تعدد و شمار آسیبهای وارده به شخص و یا بر پایه ی تعلق دیه جداگانه برای هر یک از آسیبها رای صادره را از فرجام پذیری و صلاحیت رسیدگی دیوان عالی کشور انداخت و با جداسازی آن رای را تجدیدنظرپذیر کرد.
پیشینه ی این نظر یعنی جدایی ناپذیری و یکپارچگی خواسته اصلی را چند مستند قانونی در گذشته می سازد که این نظریه و برهان آن را استوار و پایدار میکند و در مطالب آتی به توضیح هر یک از آنها می پردازیم.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
