در قرآن نیز هرکس مسئول کار خویش شناخته شده است (وَلاتَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخری) همچنانکه در اینگونه جنایات وظیفه کیفر دادن جانی، مانند قصاص، برعهده حاکم اسلامی است، ولی در جنایات خطایی یا شبه خطا، تاوان جنایت پرداخت دیه است. همچنین برخی جنایات، آثار فقهی دیگری نیز دارد، مانند وجوب کفاره و محرومیت از ارث بردن از اموال مقتول م. ب.. جنایت عمدی بر انسان موجب ثبوت قصاص است و دیه بنابر قول مشهور جز در صورت مصالحه و توافق جانی با آسیب دیده یا با اولیای مقتول، ثابت نمیشود.
کشتن انسانی دیگر؛ خواه به عمد یا غیر عمد در صورت مباشرت در قتل ، موجب ثبوت کفاره بر قاتل است.جنایت با اقرار ، بینه و یا قسامه ثابت میشود. کسی که در خارج حرم جنایتی مرتکب شده و سپس به حرم پناه برده است تا هنگام بیرون آمدن از آن جا در امان است. البته میتوان در خوردن و نوشیدن بر او سخت گرفت تا بیرون بیاید. و اگر در حرم مرتکب جنایت شده، میتوان او را در حرم کیفر کرد. حیوانات وحشی غیر دریایی حرم دارای حرمتند و شکار کردن آنها حرام و موجب ثبوت کفاره است.
در قتل عمد، کفاره جمع (آزاد کردن برده ، دو ماه روزه گرفتن و شصت فقیر را سیر کردن) و بنابر قول مشهور، در قتل غیر عمد، کفّاره مرتّبه (آزاد کردن برده و در صورت ناتوانی از آن، دو ماه روزه گرفتن و با عجز از آن، شصت فقیر را سیر کردن) واجب است. در صورت تسبیب کفّاره واجب نیست.
منبع: انعام/سوره۶، آیه۱۶۴ · ج۱، ص ۷۶۰، قم ۱۴۱۰ · ج ۷، ص ۲۴۶، ج ۶ و ۷، چاپ محمدباقر بهبودی، تهران) بیتا ( · ج ۷، ص ۲۹۸ · شیخ محمد حسن بن شیخ باقر، جواهر الکلام ج۴۳، ص۳۱ · الحدائق الناضرة ج۱۵، ص۲۹۹ · شیخ محمد حسن بن شیخ باقر، جواهر الکلام ج۳۳، ص۱۶۹-۱۷۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
