دکترین
جنایت شبه عمد: مصادیق
میتوان سیلی زدن به صورت یک فرد متعارف ، مشت زدن به سینه مردی میانسال و بیمار در فرض جهل مرتکب به این امر، یا هل دادن فردی که توانایی شنا دارد به یک استخر کم عمق در فرض مرگ این افراد را مصادیقی از جنایت شبه عمد دانست، همچنین زدن فردی به قصد تأدیب به شیوه ای که نوعاً موجب جنایت نشود، مشمول این حالت است. چنانچه مرتکب خواهان وقوع نتیجه مشخصی از عمل خود باشد اما نتیجه ای بیشتر از آن دریافت کند، باید نسبت به نتیجه بیشتر عمل وی را شبه عمدی دانست، چرا که مرتکب قصد جنایات بیشتر را نداشتهاست، مگر اینکه بتوان چنین عملی را مشمول جنایات عمدی دانست. هرچند در این حالت گروهی چنین استدلال کردهاند که ب. ت. ب. عمدی بودن ضربات وارده از یک سو و امکانپذیر بودن پیشبینی نتایج از سوی دیگر، باید مرتکب را مسئول اعمال خویش فرض کرد. گروهی نیز معتقدند تحت هیچ شرایطی نباید مرگ بزه دیده را مصداق چنین ماده ای دانست.
منبع: حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص- جنایات)، میزان، 1389 · بایستههای حقوق جزای عمومی (جلد اول دوم سوم)، میزان، 1389 · حقوق کیفری اختصاصی (جلد اول) (جرایم علیه اشخاص)، مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1392 · بررسی و تحلیل حقوقی و جرم شناختی قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی نوین، جنگل، 1393
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
