جهان‌بینی: نکته

اینها همه «چرا» دارد. تو می‌گویی این چنین باش، چرا باید این‌چنین باشم و آنچنان نباشم؟ می‌گویی این‌چنین زندگی کن، چرا این‌چنین زندگی کنم؟ چرا آنچنان زندگی نکنم؟ دیگر سعادت جاویدی در کار نیست. حکمت عملی‌زاده حکمت نظری است، نه حکمت نظری‌زاده حکمت عملی. ایدئولوژی‌ها و مکتب‌ها زاده جهان‌بینی‌ها هستند. تکیه گاه ایدئولوژی‌ها، جهان‌بینی‌ها هستند. افراد و گروه‌ها، جهان‌بینی‌هاشان مختلف است، یعنی یک گروه جهان را یک گونه تفسیر می‌کند و گروه دیگر به گونه دیگر. ایدئولوژی می‌گوید: چگونه باید بود، چگونه باید زیست، چگونه باید شد، چگونه باید ساخت (آزماده سازندگی)، یعنی خود را چگونه باید بسازیم. ایدئولوژی به این امور پاسخ می‌دهد، می‌گوید: این‌چنین باش، این‌چنین زندگی کن، این‌چنین بشو، اینچنین خود را بساز، این چنین جامعه خود را بساز.