حد قذف: در فقه

آیه ۴ و ۵ سوره نور ، در مورد مجازات جرم قذف وارد شده‌است. گفتنی است اطلاق آیه، شامل قاذف مرد و قاذف زن و همچنین مقذوف شدن مرد و مقذوف شدن زن می‌شود و مؤنث آمدن کلمه «محصنات» در آیه مذکور، بنا بر غالب است. همچنین نمی‌توان به عنوان تقاص نسبت زنا یا لواط به قاذف داد، همان‌طور که حضرت علی فرمودند «در کلام و سخن، قصاص نیست.» نوشته‌های فقهی علاوه بر شلاق، مجازات مشهور کردن قاذف (یعنی معرفی او به مردم) را هم بیان کرده‌اند و علتی که در قرآن بیان شده آن است که شهادت چنین شخصی پذیرفته نیست و نپذیرفتن شهادت چنین شخصی منوط به آن است که مردم او را بشناسند. منبع: درآمدی بر حقوق جزای عمومی (واکنش در برابر جرم)، میزان، 1392 · آیات الاحکام (حقوقی - کیفری)، مجد، 1388 · شرح مختصر قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392)، ققنوس، 1392 · کاملترین مجموعه محشای قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/02/01 (جلد دوم) (تطبیق با قانون مجازات اسلامی سابق، راه نوین، 1392