حدیث شریف لا یحل مال أمره إلا یطیب نفسی»

حدیث شریف لا یحل مال أمره إلا یطیب نفسی»، یعنی مال مردم حلال نیست، مگر با رضایت خاطر آنان». استدلال به حدیث فوق هم نظیر بیانی است که در روایت قبلی گفته شد، با این توضیح که جمله فوق دال بر آن است که هرگونه تصرف در مال دیگری، بدون رضایت خاطر او عملی نامشروع است. البته شاید بتوان گفت که ظهور در حرمت تکلیفی در این حدیث بیش از حدیث قبلی است؛ ولی همان طور که گفتیم، حتی اگر مفاد حدیث ا برای مطالعه بیش تر رجوع کنید به اصفهانی، محمد حسین حاشیه بر مکاسب، ج ۱ ص ۷۹ به بعد، (چاپ سنگی) و لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعة، کتاب الاجاره، ص ۲۲۶ به بعد. حکم تکلیفی هم باشد، ب. ت. ب. این که تا توسط متصرف تدارک نشود، ارتکاب عمل . حدیث إنه لا یصلح ذهاب حق احده این جمله در ذیل روایتی مربوط به وصیت اقلیت های مذهبی آمده و مفهوم آن چنین است که نباید حق هیچ کس، اعم از مسلمان و غیر مسلمان نادیده گرفته شود. شیخ انصاری برای مستندات فقهی قاعده احترام در کنار احادیث دیگر به جمله فوق تمسک کرده است. کاربرد قاعده احترام در فقه اغلب مواردی است که فقیهان برای تمسک به قاعده ضمان ید، اتلاف و تسبیب با مشکل رو به رو می می گردند و از جمله موارد زیر است: