حدیث غدیر: نکته

۹. ۱ - ایراد اول برادران افاده فرمودند که این حدیث موضوع است و از افترائات شیعه است که مبنای دین ایشان بر اختراع است؛ چرا که ثقات محدّثین چون بخاری و مسلم ذکر نکرده اند. پاسخ ایشان حق داشته اند، چرا که مطالعه کتابی که نکرده بوده، صرف تعصّب و عناد، در مراتب علمیه به کار نمیآید. چنانچه مسموع شده که بعضی از ایشان میگویند اندک بغضی از علی بن ابیطالب باید در دل داشت تا سنّی تمام شد. ۹. ۲ - ایراد دوم ایضاً برادران میگویند که شاهد وضع حدیث این است که رسول علی را به یمن فرستاده بودند که حلّه های نصارای نجران را بگیرد و علی نبود. ۹. ۳ - ایراد سوم رسول همین قدر فرمودند :مَن کُّنتُّ مَولاهُّ فَعَلِیٌ مَولاه یعنی هر کس من ناصر و دوست او هستم پس علی هم ناصر او است. پاسخ لکن توقع ما از ایشان این بود که راضی نمیشدند که خدا رسول خ. ر. ب. زحمت اندازد که در چنان هوایی گرم در آن بیابان با آن جمعیت چنین مطلبی را که بدیهی است به آن طور بیان کنند و علی را بلند کنند و این معنی خیلی باعث خجالت نمی شود. مثل این است که کسی از جایی بیاید و بگوید من صنعتی بسیار خوب تعلیم گرفتم و مردم همه را شایق تماشای آن ، صنعت کند، پس از انتظار بسیار و مشاهده به انظار، سر خود را بر زمین کند و پای خ. ر. ب. هوا؛ و بگوید: بوسوا بوسوا ،همچنین بوسوا کجا؟ قربان قریحه فهم. مولوی رومی میفرماید: گفت هر کو را منم مولا و دوست کیست مولا؟ گذشته از اینکه چه ضرر دارد امام هم بود ولی مأمور به اطاعت نبی بود. چون نبی که قبل از بعثت نبی بود، و مأمور به دعوت نبود. ۹. ۵ - ایراد پنجم یک سخن دارند که مولی به معنی اولی نیست چرا که مفعل در کلام عرب به معنای افعل نیامده. ۹. ۶ - ایراد ششم در آخر میگویند احتمال بودن مولا به معنی ناصر کافی است در ردّ استدلال. پاسخ این سخن زیاد هذیان است که در مدالیل الفاظ که ظاهری دارند احتمال، قادح نیست؛ به اتّفاق علما، برعکس مطالب عقلیه. مورد اذا جاء الاحتمال بطل الاستدلال، مطالب عقلیه است. بالجمله فساد ایرادات ایشان در کمال ظهور و دلالت دلیل مزبور کالنّور علی شاهق الطّور است. والحمدالله منبع: ۱۳۹۶، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی