حرمت (فعل حرام): حرمت در اصطلاح فقه اسلامی

در اصطلاح فقه ، حکم به طلب ترک فعلی که انجامش موجب عقاب شود و آن را تحریم نیز گویند. و خود فعل حرام یا محظور نامیده می‌شود. برخی آن را چنین تعریف کرده‌اند : حرام چیزی است که فعل آن شرعا سبب ذم و نکوهش باشد. به عبارت دیگر حرمت یا تحریم عبارت است از طلب ترک با منع از فعل. و در مجمع البحرین می نویسد : حرام ، ضد حلال و تحریم ،ضد تحلیل است. منبع: کشاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۶۶۰ · کشاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۶۹۷ · مجمع البحرین، ج۱، ص۴۹۷