حریم حرمت ربا: دلایل حرمت

بی گمان در میان حرامهای شریعت ، حرامی‌ به پایه ربا نمی‌رسد. روشنی حکم ، مستند بودن آن به قرآن و روایات، اجماع و اتفاق مسلمانان، هیچ جای گمانیدن در اصل حرام بودن ربا باقی نگذاشته و آن را تا حد ضروریات دین پیش برده است. در متون دینی معتبر، با عنوانهای گوناگون، از زشتی ربا سخن به میان آمده و از ربا خوار به شدت نکوهش شده است: (اعلان جنگ با خدا ) (زشت تر از زنای با محارم) (خبیث ‌ترین کسبها) و… از جمله تعابیری است که در کم تر حرامی‌ می‌توان نمونه آن را جست. در برابر کسانی که از همان ابتدای حرام شدن ربا، موضع گیری کردند و گفتند: (انما البیع مثل الربا) و خواستند با این سخن، در ماهیت ربا، ابهام به وجود بیاورند، به روشنی فرمود: (احل اللّه البیع و حرّم الربا) و تفاوت ماهوی ربا و بیع را گوشزد کرد و مردمان را به تفاوتهای اصلی ربا با دیگر دادوستدها آشنا کرد. و در برابر آنانی که از شدت برخورد اسلام با ربا، به شگفت آمده بودند و فلسفه و علّت این حرام را جست وجو می‌کردند، به وضوح پاسخ داد: (لئلا یمتنع الناس من اصطناع المعروف.) و (لما فی ذلک من الافساد والظلم وفناء الأموال.) منبع: ج۱، ص۵۳۶، دارالتعارف بیروت · ج۱۲، باب۱، از ابواب ربا، داراحیاء التراث العربى، بیروت