دکترین
حریم راه
حریم راه
به كل اراضی كه بین حد نهائی تا محور راه (آكس راه) در طرفین اختصاص می یابد حریم راه گفته می شود.
ایجاد هرگونه دیواركشی، ساختمان و تأسیسات تا شعاع 100 متری از انتهای حریم قانونی راهها و راه آهن بدون كسب مجوز از وزارت راه و ترابری ممنوع می‌باشد.
انواع راهها و درجه حریم :
1- آزاد راه: حریم 60 متر از آكس به هر طرف مجموعاً 120 متر
2- راه اصلی چهار خطه ( بزرگــــــراه ): حریم 38 متر از آكس به هر طرف مجموعاً 76 متر
3- راه اصلی : حریم 22/5 متر از آكس به هر طرف مجموعاً 45 متر
4- راه فرعی : حریم 17/5 متر از آكس به هر طرف مجموعاً 35 متر
- راههای فرعی به سه دسته بشرح ذیل تقسیم می گردند:
- فرعی عریض: عرض كلی آن 9 متر بوده و شامل 7 متر آسفالت و 1×2 متر شانه می باشد.
- راه فرعی درجه1: عرض راه 8 متر است که معمولاً 6/5 متر آن آسفالت و 1/5 متر شانه راه می باشد.
- راه فرعی درجه 2: عرض راه 7 متر است که 5/5 متر آن آسفالت و یك تا 1/5 متر شانه راه می باشد.
5 - راه روستائی : حریم 12/5 متر از آكس به هر طرف مجموعاً 25 متر
- راه روستائی درجه 1: عرض كلی راه 6/5 متر است.
- راه روستائی درجه 2: عرض كلی راه 5/5 متر می باشد.
- راه روستائی درجه 3: عرض كلی راه 4 متر است.
6 - راه دسترسی آسفالته: راهی است كه با راههای خاكی و شنی قدیمی منطبق بوده و در نتیجه عملیات راهداری تبدیل به محورهای اصلی و فرعی شده ولی از لحاظ مشخصات هندسی و ساختمانی با مشخصات آنها منطبق نمی باشد.
7- راه دسترسی خاكی: راهی است كه در نتیجه شن ریزی ، گریدر زنی و عملیات پلسازی بر روی نوارهای خاكی مالرو و قدیمی ایجاد می شود.
8 - راه متروكه: راهی است كه درجه حریم آن به 15 متر یا حریم درجه 4 تقلیل می یابد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.