دکترین
حضانت مشترک: مبنا
یکی از مهم ترین مبانی این نهاد، اصل مصلحت عالی کودک و ضرورت حفظ رابطه پایدار کودک با هر دو والد است. استمرار ارتباط با والدین می تواند در رشد عاطفی، اجتماعی و شناختی کودک موثر باشد، مشروط بر آنکه چنین رابطه ای با امنیت و مصلحت وی سازگار باشد. از این رو، حضانت مشترک یک قاعده مطلق نیست و در مواردی مانند خشونت، سوء استفاده یا شرایطی که ارتباط با یکی از والدین برای کودک زیان بار باشد، مصلحت کودک می تواند راهکار دیگری را ایجاب کند.
منبع: «تحلیل استناد به مصلحت کودک در دعاوی حضانت؛ مطالعه تطبیقی رویکرد تقنینی و قضایی در نظام حقوقی فرانسه و ایران»، فصلنامه قضاوت، 1405
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
