حقانیت شیعه: آیات فضائل اهل بیت

در ذیل به برخی از این آیات اشاره می‌کنیم. ۲. ۱ - سوره دهر خداوند متعال می‌فرماید: «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّه مِسْکیناً وَ یَتیماً وَ أَسیرًا، اِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللهِ لا نریدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُورًا » « و هم به دوستی خدا به فقیر و اسیر و طفل یتیم طعامی ‌ دهند (و گویند) فقط برای رضای خدا به شما طعام می‌دهیم و از شما هیچ پاداش و سپاسی هم نمی‌طلبیم». ۲. ۲ - آیه شراء خداوند متعال می‌فرماید: « وَ مِنَ النّاسَ مَنْ یَشری نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللهِ وَ اللهُ رَءُوفُ بِالْعِبادِ» « برخی مردان‌اند که از جان خود در طلب رضایت خداوند در گذرند و خداوند دوست دار چنین بندگانی است. ۲. ۳ - آیه مباهله خداوند متعال می‌فرماید: « فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا تَدْعُ أبْناءَنا وَ أبناءَکُمْ و نساءَنا وَ نساءَکُمْ وَ أنفُسَنا و أنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَتَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْکاذِبینَ » « پس هر کس با تو در مقام مجادله در باره عیسی برآید پس از آنکه به وحی خدا بر احوال و آگاه شدی بگو که بیایید ما و شما با فرزندان و زنان خود با هم به مباهله می‌خیزیم تا دروغگو و کافران را به لعن عذاب خدا گرفتار سازیم. ۲.۳. ۱ - حدیث در این مورد احمد بن حنبل نقل می‌کنند: هنگامی که این آیه نازل شد پیامبر صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله علی، فاطمه ـ حسن و حسین را خواست، آن گاه عرض کرد: بار خدایا اینان اهل بیت من‌اند. بیست و چهار نفر از صحابه و تابعین این مضمون را نقل کرده و آیه را در شأن اهل بیت علیهم‌السّلام می‌دانند. از قرن سوم تا سیزدهم نیز بیش از پنجاه نفر از علمای اهل سنت این مضمون را نقل کرده‌اند. ۲.۳. ۲ - تأیید صحت حدیث این حدیث را می‌توان از راه‌های مختلف تصحیح نمود: ۱. ۲. ترمذی به صحّت آن تصریح نموده. ۳. حاکم به صحت آن تصریح نموده. ۴. ذهبی در تلخیص المستدرک به صحت آن تصریح کرده. ۵. ۶. جصاص تصریح به عدم اختلاف در حدیث نموده است. ۷. قاضی ایجی نیز به صحت این حدیث تصریح دارد. ۲. ۴ - آیه مودّت خداوند متعال می‌فرماید: « قُلْ لا أسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أجْراً اِلّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی؛ » « بگو من از اجر رسالت جز این نمی‌خواهم که مودت مرا د. ح. خویشاوندان من منظور دارید. » جمهور عامه روایت کرده‌اند که بعد از نزول آیه فوق، سوال کردند:‌ای رسول خدا! نزدیکان تو که مودّت آنان بر ما واجب است کیانند؟ فرمود: « علی، فاطمه ، حسن و حسین. » این مضمون را بیست و چهار نفر از صحابه و تابعین و حدود شصت نفر از علمای اهل سنت نقل کرده‌اند؛ امثال: سیوطی ، طبری، احمد بن حنبل و دیگران. عده‌ای نیز؛ منبع: انسان/سوره۷۶، آیه۸ · تاریخ ابی الفداء، ج۱، ص ۱۲۶ · تاریخ بغداد، ج۱۳، ص ۱۹۱ · بقره/سوره۲، آیه۲۰۷ · مستدرک حاکم، ج۳، ص ۴ · شرح ابن ابی الحید، ج ۱۳، ص ۲۶۲ · السیره الحلبیه، ج۱، ص ۳۰۶ · التفسیر الکبیر، ج ۵، : ص ۲۲۳ · اسد الغابه، ج ۴، ص ۲۵ · تاریخ الخمیس، ج۱، ص ۳۲۵ · مسند احمد، ج۱، ص ۳۴۸ · طبقات ابن سعد، ج۱، ص ۲۱۲ · سیره ابن هشام، ج۲، ص ۲۹۱ · کامل ابن اثیر، ج۲، ص ۴۲ · البدایه و النهایه، ج۷، ص ۳۳۸ · آل عمران/سوره۳، آیه۶۱ · سمند احمد، ج۱، ص ۱۸۵ · صحیح مسلم، ج۷، ص ۱۲۰ · صحیح ترمذی، ج۵، ص ۵۹۶ · مستدرک حاکم، ج۳، ص ۱۵۰ · کامل ابن اثیر، ج۲، ص ۲۹۳ · احکام القرآن، ج۲، ص ۱۶ · شرح مواقف، ج۸، ص ۳۶۷ · شوری/سوره۴۲، آیه۲۳ · درالمنثور، ج۶، ص ۷ · جامع البیان، ج ۲۵، ص ۱۴