حقیقت شفاعت: پاک‌کننده بودن شفاعت

شفاعت یک نوع تطهیر و پالایش است: از نظر قرآن ، مرگ پایان زندگی نیست؛ بلکه روزنه‌ای است به جهان دیگر به نام « جهان برزخ » که شیوه زندگی در آن‌جا با شیوه زندگی در این جهان کاملاً متفاوت م. ب.. گروهی در آن‌جا معذب و گروهی دیگر متنعم می‌باشند. افرادی که رابطه ایمانی خود را با خدا قطع ننموده و پیوند معنوی خود را با شفیعان درگاه او حفظ کرده‌اند، در برزخ تا حدی به کیفر اعمال خود می‌رسند و همین کیفرها، مقدمه تصفیه و پالایش قسمتی از عوارض بد گناه م. ب.. این افراد، هنگامی که گام به محشر می‌نهند، به خاطر تصفیه و پالایشی که در جهان برزخ درباره آن‌ها انجام گرفته است، آمادگی بیش‌تری برای مغفرت و آمرزش پروردگار جهان دارند. مغفرت و آمرزش خدا که از طریق شفیعان درگاه وی متوجه آنان می‌گردد، جز تطهیر و شست‌وشوی اساسی و محو عوارض بد گناه و پاک گردانیدن روح و روان چیزی نیست. «تو گویی اولیای خدا، روی ولایت و قدرتی که بر تصرف در روح و روان افراد دارند، به فرمان پروردگار جهان به تطهیر و تصفیه این گروه پرداخته، آنان را پاک می‌سازند». از این جهت در گذشته گفتیم که شفاعت جز کمک کردن افراد توانا به افراد ناتوان، چیز دیگری نیست.