دکترین
حل اختلاف نیمه الزام آور — در بیشتر موارد انتخاب اعضای هیأت در
در مورد نحوه ی تعیین عضو سوم هیأت که ریاست هیأت را نیز برعهده دارد دو رویه وجود دارد - طبق یک رویه، عضو سوم توسط دو کارشناسی که طرفین قبلاً انتخاب کرده اند تعیین میشود اما طرفین نیز باید با آن موافقت نمایند.
در رویه ی دوم، کارشناس سوم نیز مشترکاً توسط طرفین انتخاب میشود. یعنی هر یک از طرفین اختلاف یک کارشناس را با تأیید طرف دیگر انتخاب می کند و طرفین مشترکاً کارشناس سوم را برمیگزینند.
چنانچه هیأت بررسی اختلاف، طبق توافق طرفین از پنج نفر تشکیل شود، سه نفر از اعضای هیأت که اعضای بی طرف هیأت را تشکیل می دهند، توسط طرفین به شرح بالا انتخاب میشوند و هر یک از طرفین نیز یک نماینده انتخاب میکند که وظیفه ی اصلی آن انتقال دیدگاه ها و پیشنهادهای طرفین به هیأت و عنداللزوم دفاع از آنها است. این نمایندگان اطلاعات لازم را به منظور حل و فصل اختلاف در هیأت ارائه کرده و پیشنهادها و راهکارهای لازم را به نمایندگی از کارفرما یا پیمانکار در هیأت مطرح می سازند.
در بیشتر موارد انتخاب اعضای هیأت در مهلت زمانی مشخص شده انجام می پذیرد و چون هیأت قبل از اجرایی شدن پروژه آغاز به کار می کند و مسائل و اختلافات خاص میان طرفین بروز نکرده است، تشکیل هیأت و انتخاب اعضای آن با مشکل خاصی مواجه نمی شود. با این حال، گاه طرفین به منظور جلوگیری از مشکلات آتی احتمالی در تعیین اعضای هیأت همچون داوری، مقام منصوب کننده را در قرارداد خود قید می کنند تا در صورت انتخاب نکردن اعضای هیأت از سوی طرفین در مدت مشخص شده، مقام ناصب بدین کار دست یازد.
اعضای هیأت سه نفره و نیز اعضای بی طرف در هیأت های پنج نفره باید بی طرف و مستقل از طرفین بوده و این وضعیت باید تا پایان پروژه حفظ شود. این اعضا باید از تعارض منافع اجتناب و هرگونه اوضاع و احوالی را که در بی طرفی و استقلال آنها تردید ایجاد نماید برای طرفین افشا کنند. طرفین در قرارداد خود و به ویژه در پروژه های مهم می توانند در خصوص جایگزینی اعضای هیأت در مواردی همچون استعفا، فوت، از دست دادن توانایی انجام کار، سلب صلاحیت و غیره، قواعد لازم را پیش بینی کنند تا در جریان کار هیأت اختلالی ایجاد نشود.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
