حلف‌الفضول: اولین داعی

آنان دست در آب زمزم فرو کردند و به قولی دستان خود را بر خاک مالیدند. ۲. ۱ - مفاد پیمان آنگاه با یکدیگر پیمان بستند که اگر برکسی از اهالی مکه یا بیگانه ای در این شهر ستمی رود، او را یاری کنند تا حق خود را از ظالم بگیرد، ظالم را از ظلم باز دارند و از هر منکری نهی کنند و به تهیدستان در مال و معاش کمک کنند. از بنی حارث بن فِهر نیز یادکرده اند، اما درباره حضور آنان در حلف الفضول اتفاق نظر وجود ندارد. به هر روی، فضل و سبقت در حلف الفضول از آنِ بنی هاشم بود. بنی عبدشمس و بنی نَوْفَل، از تیره های بنی عبدمناف، از این پیمان خارج شدند زیرا این پیمان بر ضد امویان و هم پیمان آنان، عاص بن وائل، شکل گرفت. منبع: ج۱، ص۱۲۸ (بیروت) · ج۳، ص۹، (بیروت) · ج۱، ص۱۸۷، چاپ خورشید احمد فارق، بیروت ۱۴۰۵/ ۱۹۸۵ · ج۱، ص۱۴۱، چاپ مصطفی سقا، ابراهیم ابیاری، و عبدالحفیظ شلبی، قاهره ۱۳۵۵/۱۹۳۶ · ج۱۴، ص۱۳۰، چاپ محمدابوالفضل ابراهیم، قاهره ۱۳۸۵۱۳۸۷/ ۱۹۶۵۱۹۶۷، چاپ افست بیروت · ج۱، ص۱۲۹، (بیروت) · ج۱، ص۱۸۹، چاپ خورشید احمد فارق، بیروت ۱۴۰۵/ ۱۹۸۵ · ج۱، ص۱۸۹، چاپ ایلزه لیشتن اشتتر، حیدرآباد، دکن ۱۳۶۱/۱۹۴۲، چاپ افست بیروت · ج۱، ص۱۴۳، چاپ مصطفی سقا، ابراهیم ابیاری، و عبدالحفیظ شلبی، قاهره ۱۳۵۵/۱۹۳۶ · ج۱، ص۹۹، قم ۱۴۰۳ · ج۲، ص۱۷ـ ۱۸ · ج۱، ص۱۸۶، چاپ خورشید احمد فارق، بیروت ۱۴۰۵/ ۱۹۸۵