حواله

حواله، عقدی است که با انعقاد آن شخصی که مدیون است، طلبی را که بر ذمه خودش است به ذمه ثالثی منتقل می کند و در واقع ثالث را با طلبکار طرف می کند. مدیون را محیل ، طلبکار را محتال ، شخص ثالث را محال‌علیه می‌گویند. در حواله، رضایت محیل و محتال و محال علیه شرط است. منبع: حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار،وکالت ...)، اسلامیه، 1375 · حقوق مدنی (جلد هفتم) (عقود معین اذنی و وثیقه ای)، جنگل، 1390 · ماده 724 قانون مدنی · متون فقه (جلد اول)، خط سوم، 1387