۱- در وفات شوهر ، مادامیکه زن در عدّه است «حداد» بر او واجب است. در وجوب حداد بین زن مسلمان و زن ذمّی فرقی نیست، چنان که ظاهراً بین زن دائمی و منقطعه فرقی نمیباشد؛ البته عدم وجوب حداد بر زنی که مدت تمتع او کوتاه باشد؛ مانند یک روز و دو روز بعید نیست؛ و آیا بر صغیره و مجنونه واجب است یا نه دو قول است، که اشهر آنها وجوب آن است، به معنای اینکه بر ولیّ آنها واجب است، پس باید آنها را مادامیکه در عدّه هستند از تزیین دور کند و در آن تامل است اگرچه احوط (وجوبی) است.
۲- منظور از حداد، ترک زینت در بدن به مثل کشیدن سرمه و زدن عطر و خضاب و سرخ کردن صورت و کشیدن خط و مانند اینها است، و در لباس به پوشیدن سرخ و زرد و زیور و مانند اینها م. ب.. و خلاصه ترک هر چه که زینت حساب میشود که با آن خود را برای شوهر تزیین مینماید و بهحسب عادت در وقتهای مناسب زینت مینماید مانند عیدها و عروسیها و مانند اینها. و این بهحسب اشخاص و زمانها و شهرها مختلف میباشد، پس آنچه که در هر شهری برای زینت، معتاد و متعارف است ملاحظه میشود. البته تمیز کردن بدن و لباس و شانه کردن مو و گرفتن ناخنها و حمام رفتن و فرش عالی فرش کردن و سکونت در مسکنهای مزیّن و تزیین اولاد و خدمتکارانش، اشکالی ندارد. برای زنی که عده وفات گرفته، جایز است که از خانهاش در زمان عدّه بیرون رود و در حوائجش رفتوآمد کند خصوصاً اگر ضروری باشد یا خروجش برای امور راجحی باشد، مانند حج و زیارت و عیادت مریضها و زیارت ارحامش و مخصوصاً پدر و مادرش؛ البته سزاوار بلکه احوط (استحبابی) آن است که فقط در خانه خودش که در زمان حیات شوهرش در آنجا ساکن بوده یا جهت عده گرفتن به آن منتقل شده، بیتوته نماید؛ به اینکه بعدازظهر خارج شود و در وقت عشا برگردد، یا بعد از نصف شب بیرون برود و صبح برگردد.
۳- اقوی آن است که حداد در صحت عده شرط نمیباشد، بلکه تکلیف مستقلی است در زمان عده، پس اگر از روی معصیت یا نادانی یا فراموشی در تمام مدت عده یا در قسمتی از آن، حداد را ترک نماید، از نو گرفتن عده و جبران آنچه که بدون حداد عده گرفته است واجب نیست.
۴- ظاهر آن است که عدهای که بعد از طلاق (مفقودالاثر) واقع میشود عدّه طلاق است اگرچه بهاندازه عدّه وفات (چهار ماه و ده روز) م. ب.. و طلاق رجعی است پس نفقه را در ایام عدّه مستحق م. ب.. و اگر زن در این عده بمیرد مرد اگر در واقع زنده باشد از او ارث میبرد. و اگر معلوم شود که مرد در ایام عدّه مرده است زن از او ارث میبرد. و بعد از طلاق بر زن حداد نیست.»
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۶۴، کتاب الطلاق، القول فی عدة الوفاة، مسالة۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۶۴، کتاب الطلاق، القول فی عدة الوفاة، مسالة۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۶۴، کتاب الطلاق، القول فی عدة الوفاة، مسالة۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۶۴، کتاب الطلاق، القول فی عدة الوفاة، مسالة۵، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۶۸، کتاب الطلاق، القول فی عدة الوفاة، مسالة۲۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
