حکم خلع یده به مفهوم اخص - حکم خلعید به مفهوم اخص

۱۴۳۷. حکم خلع یده به مفهوم اخص - حکم خلعید به مفهوم اخص، در دعوای خلع ید» یا «دعوای مالکیت به سود خواهان مالک علیه متصرفی صادر می شود که تصرفات وی در ملک غاصبانه تلقی می شود. بنابراین دایر مدار رسیدگی به دعوای خلعید و حکمی که در این دعوا به سود خواهان صادر میشود مالکیت خواهان و غاصبانه بودن تصرفات خوانده است. ۱۴۲۸. حکم تخلیة ید این حکم در دعوای تخلیه ید به سود خواهان برای نمونه موجر و علیه خوانده برای نمونه مستأجر در مواردی صادر میشود که خواهان ملک را خود تحویل خوانده داده و بنابراین او را غاصب نمی داند. در دعوای تخلیه ید خوانده نیز مالکیت خواهان بر ملک را پذیرفته و بنابراین خود را مالک ملک نمی داند؛ اما اختلاف آنها و بنابراین محور رسیدگی دادگاه معمولاً، این امر است که ب. ت. ب. رابطه حقوقی طرفین که بر مبنای آن ملک در تصرف خوانده قرار گرفته و با لحاظ قوانین و مقررات مربوط آیا خوانده متصرف حق ادامه تصرف در ملک را نداشته بنا به ادعای خواهان) و یا میتواند به تصرف خود در ملک ادامه دهد بنا به ادعای خوانده. بنابراین در دعوای تخلیه یده بسته به مورد صدور حکم تخلیه ید و یا حکم به بطلان دعوا بستگی به مشخص شدن حق ادامه تصرف خوانده در ملک دارد.