این نظام فکری با رویکردی نوین، نقطه تلاقی استدلال عقلی و شهود قلبی است که تحت تأثیر اندیشههای عرفان و بهویژه آراء ابن عربی شکل گرفت. ملاک برتری در حکمت متعالیه ، اتصال نفس به عالم امر است که انسان را به بینشی فراتر از درک عادی میرساند. در این مکتب، میان دریافتهای عقل و آموزههای وحی سازگاری کامل برقرار است و تعابیر «عرشی» در آثار صدرا بیانگر همین حقیقتِ اتصال به منبع الهی است. او با الهام از سیر و سلوک عارفان، ساختار حکمت متعالیه را بر اساس چهار سفر عقلی و معنوی تنظیم نموده است: • سفر اول در امور عامه (الهیات به معنی اعم). • سفر دوم در توحید و صفات الهی (الهیات به معنی اخص). • سفر سوم در افعال الهی و عوالم کلی وجود. • سفر چهارم در مباحث نفس و معاد .
یکی از نوآوریهای مهم در فلسفه صدرایی ، تغییر جایگاه مبحث نفس است. پیش از این، بحث نفس در زمره طبیعیات قرار داشت، اما صدرالمتألهین آن را به مباحث الهیات ملحق کرد تا بر جایگاه ویژه انسان و ارتباط وجودی او با خداوند تأکید ورزد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
