دکترین
حکمیت (فقه سیاسی): شرایط حکم و چالشهای فقهی حکمیت
تنها اشکالى که در نظام حکمیت اسلام به عنوان راه حل مسالمتآمیز در فیصله بخشیدن به اختلافهاى بینالمللى دیده مىشود، این است که حکم یا قضاى تحکیم اگر چه به نظر بسیارى از فقها ضرورت ندارد مجتهد باشد، مسلمان و عادل بودن او مورد تأکید است. زیرا شخص غیر مسلمان نمىتواند حاکم بر مسلمان باشد: ( وَ لَنْ یَجْعَلَ اَللّٰهُ لِلْکٰافِرِینَ عَلَى اَلْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً. ) نیز در حل و فصل، به نظر فاسق اعتبارى نیست. در مورد حکمیت و مشکلات فقهى آن نیز که یکى از احکام فرعیه اسلام است. باید گفت که این نوع بنبستهاى فقهى تنها به لحاظ بررسى ابتدایى مقررات و احکام اسلامى به چشم مىخورد. تنها در شرایط عادى است که مىتواند براى فقیه مطرح و قابل توجه باشد.
منبع: فقه سیاسی، ج۱۱، ص۲۵۲-۲۴۶
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
