به جا آوردن عبادات مشروط به طهارت همچون نماز ، روزه ، طواف و اعتکاف بر حائض حرام است و پیدایى قاعدگی در اثناى آنها موجب بطلان عمل مىگردد. هرچند در طواف بنابر قول مشهور اگر قاعدگى بعد از دور چهارم عارض شود، حکم به بطلان نمىشود و باقى مانده دورها پس از پاک شدن انجام مىشود. قضاى نمازهای یومیه بر حائض واجب نیست.لیکن قضاى روزه ماه رمضان بر او واجب است. در وجوب قضاى نماز آیات بر حائض اختلاف است. قول به عدم وجوب به مشهور نسبت داده شده است.
تماس گرفتن با آنچه تماس با آن مشروط به طهارت است، مانند نوشته قرآن و نیز بنابر قول مشهور، اسامى خداوند ، پیامبران و امامان علیهم السّلام بر حائض حرام است. خواندن حتّى بخشى از سورههایى که سجده واجب دارند بر حائض حرام است.لیکن بنابر مشهور سجده کردن در صورت تلاوت آیه سجده و یا گوش دادن به آن ( استماع ) و یا شنیدن آن ( سماع ) بنابر قول به وجوب سجده هنگام سماع ، بر حائض واجب است. همچنین توقف در مسجد و گذاشتن چیزى در آن، و مکث و عبور از مسجد الحرام و مسجد النبی بر حائض حرام است.
مشاهد مشرفه معصومین نیز حکم مسجد را دارد. هرچند برخى در این حکم توقف کرده و بنابر احتیاط ، حکمِ مسجد را بر آن جارى دانستهاند. آمیزش با حائض از قُبُل حرام و استمتاع از وى در حد فاصل ناف تا زانو بنابر مشهور به گونه تماس با بدن بدون لباس و نیز آمیزش در دُبُر بنابر مشهور، مکروه است. سایر استمتاعات جایز مىباشد. آمیزش با حائض موجب ثبوت تعزیر است. بنابر قول منسوب به مشهور کفاره نیز ثابت است. قول مقابل مشهور استحباب کفاره است.
کفاره آمیزش بنابر قول مشهور، بلکه ادعاى اجماع شده، یک دینار (هیجده نخود) در صورت تحقق آن در یک سوم اوّل ایام حیض و نصف دینار در صورت تحقق آن در یک سوم میانى و ربع دینار در یک سوم آخر آن است. کفاره تنها بر عهده زوج است و بر زوجه حتّى در فرض رضایت وى بر آمیزش چیزى نیست. آمیزش با حائض پس از قطع شدن خون و پیش از غسل جایز است، هر چند مکروه مىباشد. لیکن در اینکه جواز مشروط به تطهیر موضع است یا نه، اختلاف است. ۱۰.
۱ - احکام مستحب و مکروه حائض بنابر قول مشهور ، مستحب است حائض در اوقات نمازهاى پنج گانه، خود را پاکیزه کند و در مکانى که نماز مىگزارده یا هر مکان پاکیزه دیگرى روبه قبله بنشیند و به مقدار زمان نمازگزاردن به تسبیح ، تهلیل ، تحمید ، صلوات و تلاوت قرآن مشغول باشد. هرچند در غیر این اوقات، تلاوت قرآن براى او کراهت دارد. برخى، عمل یاد شده را واجب دانستهاند. خضاب کردن با حنا و مانند آن، خواندن و همراه داشتن قرآن و نیز تماس با قسمتهاى نانوشته آن از قبیل حاشیه و بین سطرها بر حائض مکروه است. ۱۰.
۲ - احکام حائض در باب حج زنى که به احرام عمره تمتع محرم شده و به جهت حیض نمىتواند طواف کند و وقت براى ادراک وقوف به عرفه تنگ باشد، بنابر مشهور، با همان احرام نیت حج افراد مىکند و پس از اعمال حج ، عمره مفرده انجام مىدهد. مقابل مشهور، برخى قدما گفتهاند: بر همان احرام باقى مىماند و جز طواف و نماز طواف ، اعمال عمره را انجام مىدهد و سپس براى حج محرم مىشود و بعد از پاک شدن، طواف و نماز طواف فوت شده را قضا مىکند. شرط احرام، طهارت از خون حیض نیست، بنابراین حائض همچون دیگران مىتواند از میقات محرم شود و بنابر قول به وجوب احرام از مسجد شجره ، حائض در حال عبور از مسجد ، بدون توقف در آن محرم مىشود و در صورت عدم امکان عبور، احرام از بیرون مسجد اشکالى ندارد. چند دسته از جمله زنى که خوف قاعدگی دارد مىتوانند اعمال بعد از منی را قبل از رفتن به عرفات انجام دهند. ۱۰.
۳ - احکام حائض در باب طلاق و ظهار از شرایط صحت طلاق طهارت زن از حیض است.بنابر این، طلاق دادن زن حائض باطل است. مگر آنکه غیر مدخوله یا حامله باشد یا شوهرش پس از آمیزش با وى در حال پاکى به سفر رود و پس از گذشت مدتى که به طور عادت زن در آن مدت از طهر پیشین به طهر دیگر انتقال مىیابد، او را طلاق دهد. در سه مورد یاد شده طلاق صحیح است هرچند در ایام حیض واقع شده باشد. شرط صحّت ظهار نیز پاک بودن زن از حیض هنگام ظهار است، به شرط آنکه شوهرش حاضر باشد، و در آن پاکى با زن آمیزش نکرده باشد.
منبع: العروة الوثقى، ج۱، ص ۵۷۰- ۵۷۲ · جواهر الکلام، ج۱۸، ص ۳۹- ۴۲ · جواهر الکلام، ج۳، ص ۲۵۱- ۲۵۲ · مستمسک العروة، ج۳، ص ۳۵۵- ۳۵۶ · جواهر الکلام، ج۳، ص ۲۱۶- ۲۱۷ · التنقیح (الطهارة)، ج۶، ص ۴۳۲ · مستمسک العروة، ج۳، ص ۳۱۳ · مستمسکالعروة، ج۳، ص ۳۱۳ · مستمسکالعروة، ج۳، ص۳۲۰ · جواهر الکلام، ج۳، ص ۲۲۵ · جواهر الکلام، ج۳، ص۲۳۴ · جواهر الکلام، ج۳، ص ۲۳۰ · جواهر الکلام، ج۳، ص ۲۰۵- ۲۰۸ · جواهر الکلام، ج۳، ص ۲۵۲- ۲۵۴ · الحدائق الناضرة، ج۳، ص ۲۷۳- ۲۷۴ · جواهر الکلام، ج۳، ص ۲۵۶- ۲۵۷ · جواهر الکلام، ج۱۸، ص ۲۹- ۳۶ · جواهر الکلام، ج۱۸، ص۳۷ · جواهر الکلام، ج۱۸، ص ۱۰۹ · جواهر الکلام، ج۱۹، ص۳۹۱- ۳۹۲ · جواهر الکلام، ج۳۲، ص ۲۹- ۳۰ · جواهر الکلام، ج۳۳، ص ۱۲۳
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
