خاتمه پیمان از طرف کارفرما

از دیگر اسباب بطلان پیمان، اعمال خاتمه پیمان از سوی کارفرماست. با این توضیح که نفس ماده ۴۸ شرایط عمومی پیمان که بدون رعایت مفاد ماده ۴۰۱ قانون مدنی یعنی بدون تعیین تاریخ خیار شرط در سند پیمان آمده، جز بطلان پیمان هیچ اثر دیگری ندارد. تحلیل حقوقی قضیه از این قرار است که ماده ۴۸ شرایط عمومی پیمان، شرط ضمن عقد و برای طرفین لازم الاجراست. مفاد شروط ضمن عقد در قرارداد باید صولاً خلاف قوانین نباشند. اگر در اثر تعمد یا غفلت طرفین، شرط یا شروطی در عقد ذکر شود که بر خلاف قوانین باشد، اثر آن شرط می تواند دو گونه باشد: خود شرط باطل باشد اما صدمه ای به عقد اصلی وارد نکند خود شرط باطل باشد و موجب بطلان عقد نیز شود نوع نخست را شرط باطل غیر مفسد عقد و نوع دوم را شرط باطل مفسد عقد میگویند. ماده ۲۳۲ قانون مدنی می گوید: «شروط مفصله ذیل باطل است ولی مفسد عقد نیست: شرطی که انجام آن غیر مقدور باشد. شرطی که در آن نفع و فایده ای نباشد شرطی که نامشروع باشد. سپس در ماده ۲۳۳ اعلام می دارد که شروط مفصله ذیل باطل و موجب بطلان عقد است: